« طلــــــب »
نگـــــاه خیس مرا عاشقــــانه سد کردی
دوبـــاره مـــن طلبیـــدم ، دوباره رد کردی
نود ز عشق تو گشتم ، نود غزل مستی
نود خزان دلــم را دوبـــاره صـــــد کــــردی
از آن نفس که شدی بت تمام عبد تو ام
ببین خراب دلــی را چه سـان مدد کردی
هزار بـار به بتخانـــه یــــا صنــم گفتـــــم
تمــــام ورد لبـــم را تـــو یــــا صمـد کردی
بگو چه کرده ای ای عشـق بر من عـــابد
که رام صومعــــــه ات را دوبـــاره دد کردی
اگـر که گم شده ای در کران قصهء عشق
دلیـــــل غافلــه ات را تو نابلــــــد کــــردی
همیشه خاطـره هایت شکسته قلب مرا
چه شد کــــه با دل شیدا دوباره بد کردی
برای من کــــه ندارم بجز هـــوای وصــــال
چه جورها چه جفاها کــه بی عدد کردی
دگر نماند باکم از فنـای فی المعشوق
هــــزار بار مرا زنــــده در لحـــــــــــد کردی
همینکه در دل ساحــــر جوانه زد نگهت
دوبـــاره مـــن طلبیـــدم ، دوباره رد کردی
