تبليغاتX
سلوك بي سامان ( سلوكيه )

< تصویر رویا >

 

همـــــان تصویــــر رویــــــــــــــا بود شب جایی که من بودم


زمین چون مـــــــــوج دریــــــــا بود شب جایی که من بودم


شبی در عمق مستی از می ناب الستی فارغ از هستی


کــــــــــــــران عشق پیــــــــــدا بود شب جایی که من بودم


همه در حلقـــــــــــهء رندان به گـــــــــــــرد شمع جان گرد و


فرح بخــــــــش و فریبـــــــــــــــا بود شب جایی که من بودم


ملائــــــک یک بـه یک در حلقــــــه می گشتند و سر حلقه


بســــــــــــان یک معمــــــــــــــا بود شب جایی که من بودم


پــــدر آدم شــــد و زان پس همـــــــــــه فرزند او گشتیــــــم


بهشتـــــی بـود و حـــــــــوا بود شب جایی که من بودم


خلیل الله در آتش فغــــــــــــان عشق ســـــــــــــر می داد


خـــــــــــدا غرق تماشــــــــــا بود شب جایی که من بودم


میـــــان سینـــهء سینـــــــا نوایی رازهــــــا می خوانــد


عصــــایی بـود و موســـــی بود شب جایی که من بودم


پر از روئیـــن تنـــــــــان حــــــق پر از جـــــــــــاوید مــــردان از


دم گـــــــرم مسیحــــــــــــــا بود شب جایی که من بودم


محمــــد (ص) والــی مجلس بزرگ و پیـــر و مرشــد بود


وصــــــــــــال حــــق مهیـــــــــــا بود شب جایی که من بودم


تمـــام مجلس و مستــــی پـــــر از شوق حضـــــــــــــوری از


علــــی (ع) و آل زهــرا (س) بود شب جایی که من بودم


نه مصــری بود و نه شاهـــــی نه یعقوبــی بر چاهـــی


دگـــــر یوســــف، زلیخــــــــا بود شب جایی که من بودم


نه مغـــروری نه مســروری نه غمگینـی نه محصـوری


رهــــــــــایی از مــن و مـــــــا بود شب جایی که من بودم


به گـــــــاه امتحـــان در پــــــای دار استــــاده منصـــــوران


پـــر از اســــــــــــــــــرار والا بود شب جایی که من بودم


میـــــان نالـــهء تنبـــــــور و صـــوت دف در آن محفـــــــل


شکـــــــــوه از جنــس اعـــلاء بود شب جایی که من بودم


همه در ذکــــــر و در مــــأوا غریــق بحـــــر حــــق بودند


به هـــــــر لــــــــــب لا و الا بود شب جایی که من بودم

 

بــرون از حلقـــــــــهء رندان به چشــــم خویش می دیــدم


کـه ساحـــــر مست و شیــدا بود شب جایی که من بودم

 

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 و ساعت 2:48 |

« طلــــــب »

 

نگـــــاه خیس مرا عاشقــــانه سد کردی

دوبـــاره مـــن طلبیـــدم ، دوباره رد کردی

نود ز عشق تو گشتم ، نود غزل مستی

نود خزان دلــم را دوبـــاره صـــــد کــــردی

از آن نفس که شدی بت تمام عبد تو ام

ببین خراب دلــی را چه سـان مدد کردی

هزار بـار به بتخانـــه یــــا صنــم گفتـــــم

تمــــام ورد لبـــم را تـــو یــــا صمـد کردی

بگو چه کرده ای ای عشـق بر من عـــابد

که رام صومعــــــه ات را دوبـــاره دد کردی

اگـر که گم شده ای در کران قصهء عشق

دلیـــــل غافلــه ات را تو نابلــــــد کــــردی

همیشه خاطـره هایت شکسته قلب مرا

چه شد کــــه با دل شیدا دوباره بد کردی

برای من کــــه ندارم بجز هـــوای وصــــال

چه جورها چه جفاها کــه بی عدد کردی

دگر نماند باکم از فنـای فی المعشوق

هــــزار بار مرا زنــــده در لحـــــــــــد کردی

 

همینکه در دل ساحــــر جوانه زد نگهت

دوبـــاره مـــن طلبیـــدم ، دوباره رد کردی

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه بیست و سوم آذر 1386 و ساعت 18:17 |

یا من هو الرئوف الرحیم

با عرض سلام و خسته نباشید به محضر تمام اساتید ، دوستان و اهالی سلوک بی سامان ...

فرا رسیدن سالروز میلاد امام « علی ابن موسی الرضا (ع) » ، این راد مرد بزرگ عالم تشیع را بر عموم شیعیان حضرتش و علی الراس شما مخاطبین گرامی تبریک و تهنیت عرض نموده و از شما عزیزان دعوت می نماییم تا به اتفاق غزل دیگری از مجموعهء اشعار جناب استاد « حشمت الله خداداد کرمانشاهی » را مرور نماییم . باشد که بفضل پروردگار ، مورد قبول واقع گردد :

« عطـــر بهــــــار »

کشکــــــول مــرا پـر کـــن از عطــــــــر بهـــــار امشب

بر کــــوزهء شب بوهـــــــــا چــون ابـــــــر ببار امشب

مستان همـــه در صف ها خم ها همــــــه بر رف ها

مســت از تپش دف هــــا رگهــــای سه تار امشب

ای سبزی شالـت خوش رویت خوش و خالت خوش

من بی تــــو در این دوران بی صبــــر و قــــرار امشب

عشقــــم تــــو و بیمـــم تــو عطــــرم تــو نسیمم تو

از باغ اقــاقــــی هـــا عطـــــــری بـــه مــن آر امشب

سر ازلــــی گفتـی ، یا نـام علـــــــــــی گفتــی ؟

این جـام پر از هــــــــو را بستان بگســـــار امشب

تا بی سَـــــر و بـــَر گــــــردی از خویش به در گـــردی

گه سوی یمیــن افتــــی گـــه سوی یســــار امشب

ای باغچـــــــهء گــــل ها ای سوســن و سنبــــل ها

آهستـــه مــــرا گوییـــــــد از کاکـــــــــل یــــار امشب

 

حشمت به علـــــی رو کن چون باد تو هو هو کن

کشکــــــــول مــرا پـر کـــن از عطــــــــر بهـــار امشب

 

شعر از : حشمت الله خداداد کرمانشاهی


یا علی مدد

حقیر فقیر ساحر علی

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه دوم آذر 1386 و ساعت 18:42 |

مهربانترین دلدار

 

ای مهربانترین کــــــه مرا یـــــــــار داده ای

ای آنکــــــه بر تن گــــــل خــــــــار داده ای

من مست بوده ام ز تو ومست می شوم

از آن سبـــو که بر من غمخــــــوار داده ای

خواهم طریق عشق تو پویــــم حبیب من

با جرعتــــــــی که بر دل انصـــــــار داده ای

خواهم دوباره باده بنوشم بنــام دوســــت

آن لحظه ای که وعـــــدهء دیـــــدار داده ای

در وصف روی تو کــــــه مرا شوق می دهد

زان می خورم که در خــــم اسـرار داده ای

مدهوش و پر نیاز و سبکبــــار گشتــــه ام

زین آیــــه هـــای وصل که سرشار داده ای

 

ساحــــــر شبـانه روز کنــد شکـر درگهـت

زان دل کـه از ازل تــــو به دلـــــــدار داده ای

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در پنجشنبه پنجم مهر 1386 و ساعت 2:55 |

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام و خسته نبشید به محضر تمامی دوستان عزیز و گرامی ...

بنا به درخواست بسیاری از دوستان مبنی بر ارائه اشعار و یا صحبتهای پیر بزرگوار جناب حشمت الله خداداد کرمانشاهی غزل ناب دیگری با عنوان خاتون بزم نورها از اشعار پند آموز و حکیمانه آن بزرگوار انتخاب کرده و خدمت شما صیقل دلان زلال مسلک عرضه می داریم باشد که مورد قبول واقع گردد :

خاتون بزم نورها

نیلوفــــــر مهتـــاب شد آویخـــت گیســو بر زمیـــــن

بنهـــاد پـا بر آستـــان بگشـــــود عطـــر از آستیـــــن

لبخــد شـد ،  آواز شد ، چون اطلسی ها باز شـــد

بـر مــوی بــاران زد گــــره بـر روی آب افکنـد چیــــــن

جان مایـهء انگـــــــــورها بطـــن تمــــــام شورهـــــــا

خاتـــون بــزم نورهـــــا خورشیـــد چـــــرخ هفتمیـــن

ای ابــرها حیـــران تو خورشید دست افشــــــان تـــو

انگشــــت بر دنـــدان تو صورتگـــــر نقــــاش چیـــــــن

هم هستی وهم نیستی، بدری؟ هلالی؟ چیستی

عطــــر طلـــوعت در نفــس چتـــــر غروبت بر جبیـــن

امــــروز گلپـــوش آمدی یک دشت آغـــوش آمــــــدی

مست وقدح نوش آمدی هم می شدی هم ساتکین

موجی زدی دریـــــا شدی رقصــــان به بـــام ما شدی

پیدای نا پیدا شدی گاهـــی چنـــان گـاهـــی چنیـــن

شعـــرم زتو سیــــراب شد ، آیینــــــه بـــود و آب شـد

نیلوفـــر مهتـــاب شــــد آویخت گیســــــو بر زمیـــــــن

 

چون دید حشمت حـــــــال مـا ، آمد به استقبـــال ما

هـــذا جنـــــون العـاشقیـن هــذا جنـــــون الـعاشقیـن

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386 و ساعت 2:33 |

ميكده عشق

 

عمري است كه در ميكــــده عشق خموشيم

يك جـــام پر از زهــــر كـــه مـــا در تب نوشيم

نيكــــــان پي اين راز پر از جـوش و خروشنــــد

در جــوش و خروشيـــــم كه اســـــرار بپوشيم

فـــارغ ز خـود و خويش و رهــــــا از تب و تابيم

در بنــد ملامتگـــــــــه سلطــــــــــان سروشيم

آن خواجــــه شيراز كــه خــود پيـــر مغــــان بود

گفتــــا كــه همــــــــه خــــــاك در بـاده فروشيم

افسانـــــهء رنـــــدي نفروشیــــــــم بـه دينــــــار

زين باده دمي مست و دمي هــم بـه خروشيم

در عالـــم مستــــي به كف شوق وصاليـــــــــم

در چرخــــهء گيتــــــی ز ازل خانــــــه به دوشيم

 

 نوميــد مشـو ساحـــــــــر دلخستــه كه بايد

درجانـــب اين شمـــع چـــو پروانــــــه بكوشيم

 

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه هشتم تیر 1386 و ساعت 17:9 |

کوی حسین (ع)

ما جملـــــه فقیــــران ســــر کوی حسینیم

مخمـــور شـــــراب خـــَم‌‌‌‌ ابــــروی حسینیم

از خويش گذشتيــم كــــه تـا دوست بيابيم

بيگانه ز خويشيــم و همه سوي حسينيم

در موج بلا غــــــرق و به لــب شكوه نداريم

چون مـوج ســــوار كنــــــف موي حسينيم

از خاك طوس ، سوي نجـــف تا بـــــه كربلا

گشتيـــم ، چنيـــن در طلب بوي حسينيم

در صحنــــــــه شطــرنج ملامتــــــــگـه دنيـا

رخ باختــــــــه بر عطــــر گل روي حسينيم

در مدرســــه مــا را گهــــــــر عشق ندادند

در بازي چوگـــــــان خــدا ، گوي حسينيم

 

با ورد سحــــر گفت مــرا شـــاعر سـاحـــر

مستانه همه مست هوالهـــوي حسينيم

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 و ساعت 3:25 |

یاد امام حسين (ع)

 

آمـــدم سجــــــــــاده انــدازم تو در يادم شدي

آمـــدم بـا خــون وضــو سازم تو در يادم شدي

آمـــدم هجـــــــر بــرادر بــا خــودم معنــــا كنم

هستـي ام در راه حـق بازم تو در يادم شدي

درد و انـــدوه و غـم و غربت ندارد چـــــــاره ای

آمـــدم تــا چـــــــاره پـــردازم تو دریـادم شدی

پس ز عمق دل به سوگت آه و زاري مي كنم

با دو دستـــــم فكـــر پروازم تو در يــادم شدي

 

ساحـری لـب تشنه مي آيم به صحراي غمت

چون بسوز عشق ميسـازم تو در يادم شدي

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در سه شنبه دهم بهمن 1385 و ساعت 1:39 |

ساقي

 

بيا ساقـــي دلــم را پـر شـــرر كن

مـــرا از دار دنيـــــــــا  بر حــذر كن

چو از جام نگــاهت نـــوش كــردم

مــرا بـــر خـوان لطفــت در گذر كن

سپـــس بر آستــــــــان يـــار بگذار

جوابـــــــم از سئوالـــم بيشتر كن

در ايــن ره مي فروشان بيشمارند

مي لعــــل خودت را جلوه گــر كن

جو لطفت بر همه عالـم روان شد

صبويت در خور اين رهگــــــذر كن

به دل شوري بپــا گشتــه ملولـم

ز درمانش مرا هــم با خبـــــــر كن

 

 زيادت در دل ساحر صفايي است

بيــــا اينك جهــان را شعلـه ور كن

 

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه هشتم دی 1385 و ساعت 3:8 |

مالك زمين

 

اي شــــــاه باز ملــك نگيــــن مالــك زميـن

قومي در انتظــــار تو هستنـــــد دل غمين

در راه مسجد ار قدحـي نيست سركشيم

در راه كــــــوي توست شرابـــــي ز انگبيـن

باز آ و مرحــــم دل محــــــزون و خستـــه را

با مقـــدمـت برســـــــان شمس العــابدين

چندان غريبـــه نيست دلـــم با هـــواي تـو

در راه وصــــل تو شــــده اين دل پر از يقين

ياري كن اين فقيـــــر گنهكـــــار و مست را

ايــاك نعبــــــــد اي شــــه و ايــاك نستعين

 

ساحرچنان كه مستـي مي راحرام داشت

مست است كنـــــــون از قدح رب العالمين

+ نوشته شده توسط ساحر علي در شنبه بیست و پنجم آذر 1385 و ساعت 18:43 |

طريق عشق ناب

 

بارها گفتـــــــم كــــه با یـــــاد تـو گريانم هنوز

بارها گفتـــــــم كــــه از هجـــر تــو نالانم هنوز

زان زمان تا ديــده ام روي تو در مهتــــاب ديــد

اشك جاري شد و زان پس همچو بارانم هنوز

يك لغت گفتـــي زمهرت عالمــــي پرشور شد

با همان يك گوشــــه مهــــرت غزلخوانم هنوز

 

به چه زيبا عالمي دارد طــريق عشـــــق ناب

ساحر آنجا همچو سائــــل درصف جانم هنوز

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه بیست و چهارم آذر 1385 و ساعت 7:54 |

سوداگر شعر

 

من امشب با غــــم و يــادت گريبــــان در گريبانم

من امشب با صبـــوي تـو روان در كــــــوي ايمانم

تمــام هستـــيم را بــر نگـاهـــي بـا تو بنهـــــادم

نمي گويم چــه شــد امــا زهجــــــــران تو گريانم

عجب چشمان زيبايي چه شورو شـرم وغوغايي

كنون با ياد حســـن تو غــزل نا گفتــه مي خوانم

بيا سوداگــــر شعـــرم غزل خـوان از ســــــر مهرم

كه من از برق چشمــــانت لغتهــــــا مي سرايانم

 

عجب شيدا شدم ساحر، بــه يك غمزه زمحبوبي

كــه بــا يك گوشـــهء مهـــرش بســــان نوجوانانـم

+ نوشته شده توسط ساحر علي در یکشنبه نوزدهم آذر 1385 و ساعت 0:52 |

بازگشت حج

 

والدينم عاقبـت از جلــوه گــــــــــاه عشق ناب

بازگشتند و بــــه لب نــــام خـــداي هـــر كتاب

ابتدا بر اصــــل وصـــل و دل رهــــا از پيچ و تاب

شكر حق بــر زيـــر لب دارند هـــر آن با شتاب

كاش فرصت مي شد وجلـوه نمايان مي نمود

عشق مولايم محمــــد ، روزنـــــي از آن نقاب

 

ساحرا سـر منزل مقصـــود خواهـــي مي نگر

كيــــن هويـــــدا باشـد از امواجهـــــاي التهاب

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه هفدهم آذر 1385 و ساعت 5:14 |

سفر حج

 

والدينــــم را ببين بر ســـوي كعبـــــــه با شتاب

مي رونـــد و مي كنند ذكـــر خــــــداي هر كتاب

باده مي نوشند و مي از جام وصلــت مي زنند

اين چه وصلي باشد آخــر قلبهــــــــا گردد كباب

وزجهــــان ببريد اين دل ســوي كعبـــه پر كشيد

بهر اين شــــور و شعف شعري بخوان پر التهاب

 

ساحرا همراه شـو با لشگـــــــر ســوداي عشق

تـا رهــا ســـــازد دلــــــت از تــــــــار ابــروي رباب

+ نوشته شده توسط ساحر علي در جمعه هفدهم آذر 1385 و ساعت 5:11 |

شهره شهر

 

اي مــن مــن بـه پاي تو هستي من براي تو

نام تـــــو بـــر لب من و جــــان و تنم فداي تو

سينــه خــود دريـــده ام سفره وصل چيده ام

تا كـــه به جان نفس بود دم زنــم از هواي تو

من بــه هــواي وصل تو واله و شيـدا شده ام

كــاش شــود نصيب من نغمـــه جان فزاي تو

بــــاز بـــه يــــــاد روي تو بــــاده ناب دركشـم

كن نگهي بسـوي مـن جـان شده مبتلاي تو

خسته نباشم ازرهت اي كـه مرا كشد غمت

شهره شهر گشتــــــه ام در طلب وفــــاي تو

 

ساحــر دلخستـــــه دگــــر شاد شد ازنياز تو

قبلــــه من نگــــاه تــو كعبـــه من ســـراي تو

+ نوشته شده توسط ساحر علي در سه شنبه چهاردهم آذر 1385 و ساعت 21:27 |

كتاب ساحري

 

بيا غـزل ترانــه شــــد حضـــور تــو بهانـه شد

تمام سيل اشك من به مقدمـــــت روانه شد

در آن نفس كه ناي من نواي دلكشت شنيـد

پريد و بال خود گشود و سوي تـو كمانــه شد

نثـــار آستــــــــان تو سلـــــــوك شاعرانــه ام

كه در مقــــام روي تو نگـــاه مــن جوانــه شد

اميـــــــر بارگــــــــاه من در آرزوي وصــــــل تـو

زخـــود رهيــــد و ناگهـــان غلام اين ترانه شد

كتاب عاشقــي مـا نخوانــــده مانـد و تـا ابـــد

به لوح روزگارمان ايـن قصه هم فسانــــه شد

ترانـــه تــــــو در دلــم هميشه عاشقانـــه بود

كـــه در كتـــــاب زندگـــي ترانــه جاودانــه شد

 

ترانه هاي وصل تو شده كتاب ساحـــــــــــري

از آن زمان كه تيـــر تو به قلب من نشانه شد

+ نوشته شده توسط ساحر علي در یکشنبه دوازدهم آذر 1385 و ساعت 0:13 |
 

عندليب جان

 

ز عندليب تو اي جــــان فدا كنم جـان را

به بوي مشـك ختـــن آشنا كنم جـان را

زشوق وصـل به كويت به عشق بيمارم

كه عـاقبـت زصبـــويت دوا كنـــم جـان را

من از خيال خوش تـو غزل همـي گويم

بيا كــه بـــر طلبـت مبتـلا كنــم جـان را

 

صبا بگو تو ز ساحــــــر به يــــار ديرينه

كنون به ناي دف وني رها كنم جـان را

+ نوشته شده توسط ساحر علي در پنجشنبه هجدهم آبان 1385 و ساعت 23:36 |

مجموعه اشعار ارائه شده در این محیط با تمام کاستی ها و ایرادات وارده ( که حقیر دست رد بر هیچ یک از آنها نزده و نخواهم زد ) نتيجه سالها تلاش و كوشش درجهت درك جوشش هاست ، بيت بيت و مصرع مصرع پر از خاطره هايي است كه هريك ياد آور لحظاتي شيرين و بياد ماندني است .

اميد است تا مجموعه حاضر مرهمي بر زخم خستگان باشد .

+ نوشته شده توسط ساحر علي در چهارشنبه هفدهم آبان 1385 و ساعت 0:5 |