بسم الله الرحمن الرحیم
با عرض سلام و خسته نبشید به محضر تمامی دوستان عزیز و گرامی ...
بنا به درخواست بسیاری از دوستان مبنی بر ارائه اشعار و یا صحبتهای پیر بزرگوار جناب حشمت الله خداداد کرمانشاهی غزل ناب دیگری با عنوان خاتون بزم نورها از اشعار پند آموز و حکیمانه آن بزرگوار انتخاب کرده و خدمت شما صیقل دلان زلال مسلک عرضه می داریم باشد که مورد قبول واقع گردد :
خاتون بزم نورها
نیلوفــــــر مهتـــاب شد آویخـــت گیســو بر زمیـــــن
بنهـــاد پـا بر آستـــان بگشـــــود عطـــر از آستیـــــن
لبخــد شـد ، آواز شد ، چون اطلسی ها باز شـــد
بـر مــوی بــاران زد گــــره بـر روی آب افکنـد چیــــــن
جان مایـهء انگـــــــــورها بطـــن تمــــــام شورهـــــــا
خاتـــون بــزم نورهـــــا خورشیـــد چـــــرخ هفتمیـــن
ای ابــرها حیـــران تو خورشید دست افشــــــان تـــو
انگشــــت بر دنـــدان تو صورتگـــــر نقــــاش چیـــــــن
هم هستی وهم نیستی، بدری؟ هلالی؟ چیستی
عطــــر طلـــوعت در نفــس چتـــــر غروبت بر جبیـــن
امــــروز گلپـــوش آمدی یک دشت آغـــوش آمــــــدی
مست وقدح نوش آمدی هم می شدی هم ساتکین
موجی زدی دریـــــا شدی رقصــــان به بـــام ما شدی
پیدای نا پیدا شدی گاهـــی چنـــان گـاهـــی چنیـــن
شعـــرم زتو سیــــراب شد ، آیینــــــه بـــود و آب شـد
نیلوفـــر مهتـــاب شــــد آویخت گیســــــو بر زمیـــــــن
چون دید حشمت حـــــــال مـا ، آمد به استقبـــال ما
هـــذا جنـــــون العـاشقیـن هــذا جنـــــون الـعاشقیـن



